Bijziend of verziend?

27 juli 2012 in Blog, Europa, Macro-economie

Er is nu eenmaal een flinke crisis nodig om veranderingen voor elkaar te krijgen. De huidige problemen in Europa vragen om een structurele aanpak. De politiek is helaas slechts langzaam in staat om bij te sturen. Door de grote renteverschillen worden de politici echter gedwongen de problemen voortvarend aan te pakken. Op korte termijn is de hoge rentestand in de perifere landen daarbij ook niet echt schadelijk – het gaat ten slotte slechts om de rente die betaald moet worden op nieuwe leningen – de oude voorraad staatsschuld kent nog steeds een lage coupon. De hoge rente kan echter niet te lang duren, want op termijn gaat deze wel knellen. Op middellange termijn is het daarom een probaat middel om politici te laten accepteren dat hervormingen noodzakelijk zijn. Lagere overheidsuitgaven, een betere belastingmoraal en een flexibelere arbeidsmarkt kunnen de basis vormen voor een betere concurrentiepositie en evenwichtigere overheidsfinanciën. Dat het snel kan gaan is bijvoorbeeld gebleken in IJsland. Na de locale bankencrisis kent het land alweer een economische groei en kan er weer toekomstgericht worden gewerkt. Ook Ierland kan inmiddels weer op de kapitaalmarkt lenen. De werknemers hebben daarvoor wel een vijfde van hun salaris moeten inleveren.

Frau Merkel zal uiteindelijk de oplossing moeten brengen. De Duitse weerzin om solidair te zijn en bij te dragen aan het “Pigs”-probleem kan genuanceerd worden als men bedenkt dat juist de invoering van de Euro de Noordelijke landen flink in de kaart heeft gespeeld en de Zuidelijke landen juist parten heeft gespeeld. Was het niet zo dat wij onze harde D-mark en gulden inruilden voor de wat zachtere Euro? Onze export heeft er vleugels door gekregen. Omgekeerd werd de export van landen zoals Spanje en Griekenland gehinderd door de ruil naar een sterke valuta. Dat deze landen daarbij te veel uit het zoete suikerpotje van de lage rente snoepten om hun groei te stimuleren is – hoewel begrijpelijk – wel verwijtbaar. Zoet is inmiddels erg zuur geworden.De geleidelijke val van de Euro ten opzichte van de dollar is voor de verziende belegger een opsteker. De concurrentiepositie is daardoor al verbeterd en de inflatie die daarmee wordt geïmporteerd compenseert de deflatoire druk van de lage economische groei.
De belegger die kijkt naar beursgenoteerde Europese ondernemingen, weet dat een belangrijk deel van het Europese bedrijfsleven al jaren een steeds groter deel van haar omzet uit de andere continenten haalt. Bovendien zijn de balansen over het algemeen gezond en zijn de waarderingen laag en extreem laag als er wordt vergeleken met de kapitaalmarktrentes in de “Neurolanden”. Het is lang geleden dat het dividendrendement op aandelen hoger was dan dat op staatsleningen.
Een helder kenmerk van een crisis is dat niemand meer weet (of te veel mensen wel) waar de oplossing vandaan moet komen. Toch zijn alle crisissen (zoals de Savings & Loan, Azië- , Peso- en Internetcrisis) tot nu toe opgelost of – in het slechtste geval – vervangen door een andere.

De belegger die zijn bril voor de vakantielectuur weglegt en – terug in ons kikkerlandje – ver vooruit kijkt, zou zomaar weer eens de zon kunnen zien schijnen.

 

Deel dit berichtShare on Facebook
Facebook
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Over de auteur

Kunnen wij u helpen? Bel Castanje vermogensbeheer op 073 - 30 30 260 of mail naar info@castanje.nl