Crisis op vakantie

30 juli 2011 in Blog, Macro-economie

Twee jaar geleden viel het al op dat het aantal makelaarskantoren hier tot een – voor ons – normaler niveau was gedaald. Naar mijn idee zo’n beetje gehalveerd. Kennelijk wordt er momenteel echter geen appartement of huis meer verkocht. Die paar makelaarskantoren die ogenschijnlijk nog open zijn, hebben door de zon verkleurde vakantiestekjes in de etalage hangen waarvan de prijzen vertellen dat de makelaar zélf al een paar jaar met vakantie is.

Een kleine hobby van me is om de vierkante meterprijs ”appartement” te bekijken. Was dat in 2007 nog zo’n vier tot vijfduizend euro. Twee jaar terug was dat al gezakt naar zo’n drie, drieëeneenhalf duizend euro.

 img00047-20110721-1929_leeg_makelaarskantoor_copy

Tot mijn verbazing is er een nieuwe categorie die actief de markt opzoekt met echte aanbiedingen: de banken. In hun “etalages” hangen de wanbetalers. Zo kun je nu al voor € 1.300,- een vierkante meter appartement in Marbella bemachtigen. Paco, mijn beddenverhuurder op het strand, vertelde me dat de banken het vastgoed hadden verkregen doordat de eigenaar de hypotheek niet meer kon ophoesten. Ze staan dan ook te koop tegen het openstaande hypotheekbedrag en tot op de cent nauwkeurig.

Een ander vakantiecontact is Walter, een geëmigreerde Engelsman en mijn vaste taxichauffeur. Hij wist dat er alleen al in Andalusië 750.000 appartementen en huizen leeg staan. Dit was ook goed te zien. Tijdens de rit van Malaga naar Marbella heb ik dit keer slechts twee bouwkranen geteld. Vier jaar geleden kon je niet om je heen kijken zonder er tien te tellen. Tal van projecten zijn niet afgebouwd of staan gewoon helemaal leeg. Dit is veroorzaakt door een aantal factoren. Dankzij de voorspelling dat de babybomers massaal Spanje als tweede residentie zouden kiezen, kregen de ontwikkelaars hun projecten eenvoudig gefinancierd. Zuid-Spanje was daardoor jarenlang de grootste bouwput van Europa, met meer woningbouw dan in Frankrijk en Duitsland samen. De prijzen explodeerden, waarbij de particuliere speculant op voorhand liever op drie dan op één appartement intekende bij een nieuw project (met de verkoopwinst op de twee extra appartementen, had je nummer drie al zowat gratis). Ook de opkomst van Dubaï – een nieuwe trendy showplaats voor geëtaleerde rijkdom – deed de Costa Del Sol concurrentie aan. Daarbij komt dat de Engelsen, Schotten en natuurlijk ook de Ieren momenteel door het goedkope pond de hoge eurokosten niet meer kunnen bekostigen. Zij zeggen “adios”. Natuurlijk levert de benarde economische situatie in Spanje zelf ook een grote bijdrage aan de malaise.

De kaalslag onder de makelaars wordt inmiddels gevolgd door de gewone winkelier. De grote juweliers in Marbella dreven vooral op de Arabieren en hebben vrijwel allemaal hun deuren gesloten. Maar ook kledingwinkels en andere neringdoenden hebben het zwaar. De bordjes “SE ALQUILA” zijn volop in het straatbeeld aanwezig.

 img00043-20110721-1903_liquidation_total_copy

De Engelsen staan bekend om hun “Bust or Boom” economie, de Spanjaarden hebben nu helaas hun “Sol y Sombra”. Hoewel de zon er altijd schijnt wordt de schaduwkant nu wel hard gevoeld.

Ik had overigens een heerlijke vakantie.

Deel dit berichtShare on Facebook
Facebook
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Over de auteur

Franke Burink is adviseur bij Castanje Vermogensbeheer. Zijn carrière is begonnen bij ABN AMRO, hier heeft hij ruim 20 jaar met succes gewerkt als senior economist en private banker. Sinds 2000 is hij werkzaam als zelfstandig vermogensbeheerder. Vragen? Bel Franke op 073 - 30 30 260 of mail naar info@castanje.nl