Euro, Neuro, Zeuro of Pleuro

24 juli 2011 in Blog, Europa, Macro-economie, Nederland

Dit simpele uitgangspunt zijn we in de loop van de tijd kwijt geraakt. Elke persoon die aangesteld werd om tot nut van het algemeen belang te dienen (de ambtenaar) bedacht ZELF zoveel nieuwe zaken tot nut van het algemeen en creëerde zoveel regels waaraan vervolgens voldaan moest worden dat er minstens 10 mensen onder hem geplaatst moesten worden om alles te handhaven. Deze 10 mensen bedachten vervolgens ook weer allemaal…….enzovoort, enzovoort. Voor je het weet heb je een overheid die overloopt van mensen en regels. Het kost nogal wat om al deze mensen te betalen, dus de belasting moet natuurlijk omhoog. Het gevoel dat de overheid weet wat goed voor je is, maar dat je dat zelf toch een klein beetje anders ziet, wordt bij mij steeds sterker.  Als dan ook nog eens blijkt dat die te grote overheid het geld, bedoeld voor ons welzijn, op de verkeerde manier gebruikt, wordt het tijd om de grondgedachte weer terug te halen en ons te bezinnen op de manier waarop het nu loopt.

Deze inleiding brengt ons natuurlijk bij hét probleem van dit moment: de staatsschulden en de gevolgen daarvan. Griekenland lijkt gered te gaan worden, maar wordt er iets gedaan aan het onderliggende probleem. De tekorten van de landen blijven te groot. Begrijpen we wel goed dat als een land ons vertelt dat ze gaan bezuinigen dat ze niet minder gaan uitgeven dan er binnenkomt, maar dat ze minder teveel gaan uitgeven. Ze blijven meer uitgeven dan ze kunnen, daarom heet het ook een begrotingsTEKORT.  In Europa is dat begrotingstekort structureel boven de groeivoet van de economie. Zo kun je nooit uit de problemen groeien.

Hoe gaan we de eenheid van Europa vorm geven? Kunnen landen met zeer uiteenlopende culturen en mentaliteit samen één Unie vormen. Bestaat de bereidheid bij (gechargeerd gezegd) de nijvere spaarzamere noorderlingen (Duitsland, Nederland, Luxemburg, Vlaanderen, Finland en Oostenrijk) om de lossere levensinstelling van de zuiderlingen te financieren? Waar Frankrijk mee gaat doen is een vraag voor een andere keer. Gaan we in de richting van een economische én politieke unie, waarbij er één Europese schuld ontstaat. De financiering kan dan plaatsvinden d.m.v. Eurobonds. De sterkere landen krijgen iets hogere rentelasten dan nu, maar de zwakkere landen veel lagere lasten. De leencapaciteit van het individuele land wordt ingeruild voor de leencapaciteit van het collectief.

Een andere mogelijkheid zou zijn een splitsing tussen de boven beschreven noorderlingen en de resterende zuiderlingen. De munt van de noordelingen wordt de Neuro en die van de zuiderlingen (de Latijnse landen en Ierland) de Zeuro (ook wel de Pleuro). De splitsing zal met een schok gepaard gaan en het IMF zal liquiditeiten beschikbaar moeten stellen om de overgang niet te laten ontploffen. De Zeuro landen gaan echter daarna een veel betere concurrentiepositie krijgen vanwege de verzwakking van de munt en kunnen een begin maken met het afbetalen van de schulden. De sterke Neuro en de problemen bij de banken met hun leningen aan Zeuro landen zullen voor korte termijn problemen zorgen bij de noorderlingen. Uiteindelijk echter is er wel een klein maar sterk blok ontstaan met een sterke munt.

De meest waarschijnlijke optie is dat we doorgaan op de huidige weg. Het garantiefonds vergroten, daarmee de collectieve schuld vergroten en hopen dat de landen zich kunnen beheersen en zich aan de bezuinigingsmaatregelen zullen houden. We hopen dat de onrust onder de bevolking niet te groot wordt, want hard bezuinigen doet pijn in de grootste tekortlanden en betalen voor een ander doet pijn bij de sterkste landen.  Aan de wortel van het probleem zal daarmee niets gedaan worden. Uiteindelijk zal het gaan zoals met alles wat niet goed kan blijven gaan, het zal fout gaan. De keuzes zullen waarschijnlijk pas gemaakt worden als de omstandigheden ze afdwingen. Alleen hebben we dan al veel mogelijkheden om uit kracht een keuze te maken voorbij laten gaan.
Frank Kamsteeg
24 juli 2011
Castanje Vermogensbeheer
Deel dit berichtShare on Facebook
Facebook
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Over de auteur

Franke Burink is adviseur bij Castanje Vermogensbeheer. Zijn carrière is begonnen bij ABN AMRO, hier heeft hij ruim 20 jaar met succes gewerkt als senior economist en private banker. Sinds 2000 is hij werkzaam als zelfstandig vermogensbeheerder. Vragen? Bel Franke op 073 - 30 30 260 of mail naar info@castanje.nl