Europa: alles uit 1 kas!

15 augustus 2011 in Blog, Europa, Macro-economie

 

Toen vorige week de renteverschillen van Spaanse en Italiaanse staatsobligaties met die van Duitsland snel en fors toenamen, kwam de ECB tot de opmerkelijk stap om deze papieren op te kopen. Het was de enige oplossing om een verdere escalatie te voorkomen. Het werkte, de rendementen daalden voor beide landen met 1 procentpunt.

itali-10jaarsrente-20110812

spanje-10jrsrente-20110812

De ECB is echter niet de instelling die de financieringsproblematiek in Europa moet oplossen. In juli heeft de European Financial Stability Facility (EFSF) handen en voeten gekregen. Deze instelling kan middelen overdragen aan zwakke schuldenlanden in Europa, die zelf op de financiële markten geen financiering meer kunnen aantrekken. Daartoe emitteert de EFSF obligaties, die door de sterke euro-lidstaten worden gegarandeerd. Als je erkent dat het laten ontploffen van de schuldencrisis en het uiteenvallen van de eurozone een enorm welvaartsverlies ten gevolge heeft dat kost-wat-kost moet worden vermeden, dan is dit een belangrijke stap. Maar als solidariteit binnen Europa dan hiervoor noodzakelijk is, dan zou men nog een stapje verder kunnen gaan.

De Europese Monetaire Unie kwam tot stand zonder dat er toe al sprake was van een Politieke Unie. De gevolgen zijn ons duur komen staan. Begrotingsdiscipline van de individuele lidstaten kon niet worden afgedwongen. Volgens academici en bankeconomen heeft de centrale financiering van alle tekorten van alle EMU-lidstaten met wederzijdse garantie van alle deelnemers voor het geheel van de staatsschulden belangrijke voordelen. Onder andere zal het centrale financieringsinstituut de hoogste rating krijgen, waarvan ook de sterke landen (Duitsland, Nederland) van profiteren.

Maar alleen een oplossing voor de financieringsproblematiek is niet voldoende. Natuurlijk zal er begrotingsdiscipline moeten zijn en zullen tekorten en schulden moeten worden teruggebracht. De eisen van het Europese Stability and Growth Pact (SGP) zullen vooraf volledig geaccepteerd moeten zijn en verwerkt in de eisen voor monetaire transfers naar zwakke landen.

Hoewel nog kortgeleden deze weg door afwijzing door Duitsland onbegaanbaar leek, schijnt er nu toch beweging te komen. Voorstanders beweren dat de triple-A rating zo veel zekerder kan worden gesteld dan voor indviduele landen als Nederland. De meningen blijven echter verdeeld: IFO-econoom Carstens denkt zelfs dat gezamenlijke uitgifte van eurobonds Duitsland € 47 mrd meer zal kosten! De “overdrachtsunie” of Transfer Union is er dus nog niet. Ongetwijfeld zal dit item nog veel aandacht krijgen de komende periode.

Franke Burink
Castanje Vermogensbeheer

transferunion

Deel dit berichtShare on Facebook
Facebook
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Over de auteur

Franke Burink is adviseur bij Castanje Vermogensbeheer. Zijn carrière is begonnen bij ABN AMRO, hier heeft hij ruim 20 jaar met succes gewerkt als senior economist en private banker. Sinds 2000 is hij werkzaam als zelfstandig vermogensbeheerder. Vragen? Bel Franke op 073 - 30 30 260 of mail naar info@castanje.nl