Europa vs de V.S.: bezuinigen vs stimuleren

12 december 2010 in Blog

 

Europa en Amerika hebben heel verschillend gereageerd op de problemen.

Ierland, Portugal, Griekenland en Spanje hebben geen andere keuze dan bezuinigen en trachten het huishoudboekje op orde te krijgen. Griekenland en Ierland hebben daarbij zelfs hulp van het IMF gekregen. Maar ook een beter-presterend land zoals Duitsland – dat in 2010 met misschien 3,5% groeit – heeft zich vrijwillig en misschien een beetje masochistisch verplicht de overheidstekorten snel terug te brengen. Andere economieën, zoals Nederland, sluiten zich hierbij aan.
Verder heeft de ECB bij monde van Trichet zich bereid verklaard – zij het schoorvoetend –om de zwakke schuldenlanden en met name de banken in die landen te blijven steunen. Het doel is hier niet zozeer conjunctuureconomisch van aard, maar er meer op gericht om de euro te stabiliseren en het uiteenvallen van de eurozone te verhinderen. Nadrukkelijk wordt door de ECB vermeld dat elke geldscheppende actie door maatregelen elders weer wordt geneutraliseerd.

De Verenigde Staten lijken zich van enige theoretische of feitelijke beperking op het overheidstekort of op de uitbreiding van de geldhoeveelheid niet bewust. Democraten en Republikeinen hebben dan wel eindelijk een akkoord gesloten over de aflopende tax breaks, maar dit is gegaan ten koste van een extra tekortvergoting van $ 300 miljard bij een uitgangssituatie die toch al zorgwekkend is (tekort -9% van het BBP).
Ook het Amerikaanse systeem van Centrale Banken heeft zich niet onbetuigd gelaten. Ben Bernanke’s Fed heeft met  Quatitative Easing 2 weer $ 600 mrd aan extra liquiditeiten beschikbaar gesteld.

De US Debt Clock laat zien hoe snel de schuld van de V.S. elke seconde groeit: klik hier 

Wie heeft er gelijk in zijn benadering? Europa wil het vertrouwen terugwinnnen, ook al kost dat economische slachtoffers. Amerika denkt dat het zich meer kan veroorloven dan elke andere regio. De dollar is immers wereldreservevaluta en financiering zal altijd afkomen zolang dat het geval blijft. Er is echter een punt waarop anderen zich van de dollar gaan afkeren. Het is niet makkelijk te bepalen waar dit punt ligt.
De beleidsmakers in Washington denken dat door een hogere economische groei vanzelf ook de problemen rond de begroting zich oplossen. Ons lijkt het dat hier echter meer structurele maatregelen voor nodig zijn.

Vooralsnog is er ook een verschil in visie op de effectiviteit van het Amerikaanse stimuleringsbeleid. Afhankelijk van de bronnen die wij hebben geraadpleegd loopt de groeivoorspelling voor2011 behoorlijk uiteen. Amerikaanse analisten verwachten een groei van 4 à 4,5%, terwijl de Europese banken in het algemeen niet hoger dan 3% willen gaan.

2011 wordt meer dan een interessant jaar. Zal Europa het vertrouwen in de euro kunnen terugwinnen? Voor de Europese banken die zo onderling verweven zijn en verbonden met elkaars economieën een cruciale vraag. En Amerika? Zal door de politieke verdeeldheid wel een krachtig beleid kunnen worden gevoerd om de problemen aan te pakken?  Of zal de economische macht in versneld tempo wegschuiven naar de China en andere opkomende markten?

Het bedrijfsleven in het Westen vertoont gemiddeld genomen weer een goede financiële gezondheid. Maar de hierboven geschetste problematiek kan ervoor zorgen dat de beursontwikkelingen in 2011 niet per sé florissant hoeven te zijn.

Voor meer Actuele Visies en ander publicaties, zie: Vermogensbeheer: opinies

Franke J. Burink
Castanje Vermogensbeheer
12 december 2010

vermogensbeheerder franke burink

Deel dit berichtShare on Facebook
Facebook
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Over de auteur

Franke Burink is adviseur bij Castanje Vermogensbeheer. Zijn carrière is begonnen bij ABN AMRO, hier heeft hij ruim 20 jaar met succes gewerkt als senior economist en private banker. Sinds 2000 is hij werkzaam als zelfstandig vermogensbeheerder. Vragen? Bel Franke op 073 - 30 30 260 of mail naar info@castanje.nl