Financiële repressie

24 maart 2013 in Blog, Europa, Macro-economie, Nederland

In normale omstandigheden werkt economische groei het beste: meer mensen gaan aan het werk, belastingontvangsten stijgen en sociale uitgaven van de  overheid dalen.Maar de groei – met name in Europa – blijft laag. En belastingverhogingen en bezuinigingen zijn dan noodzakelijk, maar niet populair en misschien wel contra-productief.

Maar er zijn voor een overheid andere manieren om de hand te leggen op fondsen die in een gedereguleerde markt ergens anders naar toe stromen. Zo kennen bijvoorbeeld  veel landen regels waarbij banken en verzekeringsmaatschappijen verplicht in overheidsobligaties moeten beleggen. Dit kan ook via “informele dwang” gebeuren. Aandacht trok bijvoorbeeld de uitspraak van een Italiaanse bankier dat ze zouden worden opgehangen als ze hun Italiaanse overheidsobligaties zouden verkopen.

De makkelijkste weg van financiële repressie is via inflatie. Door het expansieve monetaire beleid van de westerse Centrale Banken is overal sprake van een negatieve reële rente (nominale rente minus inflatie is negatief). En omdat volgens Basel III banken geen buffer hoeven aanhouden bij belegging in overheidsobligaties met ene rating van AA- of hoger of bij belegging in obligaties van de eigen overheid, wordt de financiering van de schuld bijna gratis.

De slachtoffers van deze financiële repressie zijn de spaarders. De rentevergoeding op hun spaardeposito’s ligt al langere tijd onder de inflatie en heeft de neiging op te lopen. In onderstaande grafiek staat de rente op driemaands eurodeposito’s (op jaarbasis) naast de jaar-op-jaar Nederlandse inflatie per kwartaal. In de tweede grafiek staat het verschil tussen de twee: de financiële repressie.

renteeninflatie_mrt2013

financielerepressie

Sinds 2008 levert de Nederlandse spaarder dus in, bij elkaar bijna 4%. Maar dit is bijna ongemerkt gegaan. Vergelijk dat eens met de éénmalige heffing die de spaarders nu waarschijnlijk op Cyprus moeten gaan betalen.
Als vermogensbeheerder zeg ik dat beleggen een goed alternatief kan zijn.

Deel dit berichtShare on Facebook
Facebook
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Over de auteur

Franke Burink
Franke Burink is partner en mede-eigenaar van Castanje Vermogensbeheer. Zijn carrière is begonnen bij ABN AMRO, hier heeft hij ruim 20 jaar met succes gewerkt als senior economist en private banker. Sinds 2000 is hij werkzaam als zelfstandig vermogensbeheerder. Vragen? Bel Franke op 073 - 30 30 260 of mail naar info@castanje.nl