Sequester en economische groei

3 maart 2013 in Blog, Macro-economie, Wereld

Uitgezonderd zijn een aantal uitgavencategorieën voor werkloosheid, sociale zekerheid, veteranenpensioenen, enz. Ook de salarissen voor de leden van het Amerikaanse Congres vallen buiten de sequester: gemiddeld $ 174.000 voor een senator of afgevaardigde ($ 400.000 voor president Obama).

Omdat Republikeinen en Democraten het niet eens konden worden over bezuinigingsplannen, vinden deze automatic spending cuts plaat, $ 1,1 biljoen over een periode van tien jaar, waarvan $ 85 mrd dit jaar.
Vanaf 1 april zullen de bezuinigingen echt gevoeld gaan worden en er wordt geschat dat deze maatregelen bij elkaar een kleine 2% van de economische groei afhalen.  Per saldo zou de groei in de V.S.  toch nog 2% kunnen bedragen en het begrotingstekort tot 5,3% van het BBP kunnen worden teruggebracht.

Ik krijg het idee dat de meeste voorspellers te optimistisch zijn. Er zijn positieve ontwikkelingen gaande, de Amerikaanse huizenmarkt, de werkgelegenheidsgroei, maar de consument blijft toch de belangrijkste actor in de economie. Grote groepen zullen direct worden getroffen als de maatregelen worden doorgezet. Het vertrouwen van de consumenten zal een deuk krijgen en nog belangrijker de consumentenuitgaven kunnen teruglopen. Of dit in de tweede jaarhelft alweer achter de rug is, is maar de vraag.
Het patroon van gezinsinkomsten en besparingen is de afgelopen maanden zeer bewegelijk. Dit komt door belastingverhogingen van januari, hogere benzineprijzen in februari, uitgestelde teruggaves van de inkomstenbelasting. In december zagen we juist hogere inkomsten uit dividenden en bonussen in anticipatie op de tariefsverhogingen.
We zien in deze periode dat de burger probeert zijn uitgaven stabiel te houden door meer of minder te besparen. Maar dit lijkt niet vol te houden als de sequester echt pijn gaat doen.

In ieder geval blijft de Federal Reserve voortgaan steun te verlenen.  Binnen het beleidsbepalende Federal Open Market Committee worden er wel wat vraagtekens gezet bij de huidige opkoop-operaties op de obligatiemarkt, maar het is onwaarschijnlijk dat dit nu wordt afgebroken.
Concluderend is uw columnist misschien wat te somber, maar duidelijk is wel dat voorlopig in de Verenigde Staten – net als in Europa – er geen euforische conjunctuurstemming te verwachten is.

In Europa is de uitslag van de Italiaanse verkiezingen nu binnen en het viel niet mee. Italië lijkt onregeerbaar en nieuwe verkiezingen liggen in het verschiet. In onze vorige Actuele Visie zijn wij al op deze zaken ingegaan (Italië; de eerste horde in 2013).

De reactie op de markten is tot nu toe bescheiden gebleven.

De tienjaarsrente maakte een sprongetje omhoog, maar bleef daarna stabiel: zie grafiek.

italbrd_20130301

De kans is groot dat het hier niet bij blijft.
Italië en de rest van Europa snakken naar groei.  De laatste macro-data laten echter zien dat het overal recessie is met uitzondering van Duitsland. De inkoopmanagersindex (PMI) van de eurozone viel in februari verder terug onder tot 47,3 (48,6 in januari).  Vooral de dienstensector doet het slecht.
De Duitse locomotief is de enige die nog op stoom ligt, al waren de laatste exportgroeicijfers negatief.

Wij verwachten voor vermogensbeheerders en analisten nog voldoende bewegelijkheid in 2013 op de markten.

Deel dit berichtShare on Facebook
Facebook
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Over de auteur

Franke Burink is adviseur bij Castanje Vermogensbeheer. Zijn carrière is begonnen bij ABN AMRO, hier heeft hij ruim 20 jaar met succes gewerkt als senior economist en private banker. Sinds 2000 is hij werkzaam als zelfstandig vermogensbeheerder. Vragen? Bel Franke op 073 - 30 30 260 of mail naar info@castanje.nl